Dzień 25. ADHD.

 ADHD na pewno fajnie jest mieć na początek rekonwalescencji bo przynajmniej, jak wspominałam, ćwiczenia przeciwzakrzepowe same się robią.

Plus motor w doopie pomagał w chodzeniu, a szybkie uruchomienie po operacjach jest bardzo ważne. 

Ale im więcej mam energii, im mniej skupienia na bolącym ciele (a ból skutecznie przekierowuje uwagę) tym częściej pojawia się ta ciemna strona adhd... 

W kuchni znowu mam totalną melinę! 

A właściwie to wszędzie już.

Niby dużo czasu, ale jak widzę ile rzeczy do ogarnięcia to mnie wycofuje.

Jak z kimś gadam to słyszę dosłownie jaka jestem męcząca w tej swojej gadatliwości!! 

Już mnie nosi, już mi się nudzi, już bym chciała wszystko a wiem, że jeszcze nie za wiele mogę, a dla mnie to w sumie nic nie mogę bo muszę uważać na każdy dodatkowy kilogram! 

Spacery po mieście w chooj nudne.

Oglądanie seriali też mi się znudziło... Może dlatego, że skończyłam poprzedni i nie wciągnęłam się w żaden jeszcze. 

W głowie milion planów, chciałabym wszystko na raz, ale czasu mało. 

Leki przynajmniej fajnie stabilizują, nadają kierunek działaniom, łatwiej wyznaczać priorytety. Bez tabsów wszystko w głowie staje się priorytetowe...

~~~~

A tak w ogóle okazało się, że na bieżni mogę chodzić bo jak słusznie Alex zauważył skoro nie dołączono do zestawu smaru to na bank jest nasmarowana i te 15 godzin spokojnie mogę na niej wydreptać bez smarowania, tym bardziej, że nic nie napisali w instrukcji o smarowaniu przed pierwszym użyciem.

Więc pochodziłam i naprawdę super się chodziło przy oglądaniu! 

Gdy jest złożona to mam ją matą zabezpieczoną przed kotami, ale chyba muszę wymyśleć jakieś inne zabezpieczenie bo póki co to jest fajne legowisko dla kotów, a wczoraj kota jak rzygnęła kłaczkiem to potem weszła na bieżnie by uskutecznić drugie (zawsze ma dwa) :D 

Mata jest fajna, bo piankowa i nieprzemakalna, ale no niestety trochę za wąska.

Alex mówi aby kupić prześcieradło z gumką, takie do materacy dla dzieci. Super, może trafi się takie z grubą nieprzemakalną powłoką. Już zleciłam mamie szukanie po lumpach :D 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pierwszy post.

 Cześć. Założyłam bloga w związku z zamknięciem pamiętników na pewnym portalu.  Miałam dość długą przerwę i planowałam wrócić, ale jak się okazało nie mam już do czego 😉 Pierwszy wpis powinien być chyba jakiś zapoznawczy, czy coś. Dziś wybieram "czy coś" bo cały tydzień w drodze do pracy układałam w głowie co w nim umieszczę. A teraz pustka.  Może tylko zaznaczę, że boomer jestem, więc nie wiem jak prowadzić bloga, po prostu chcę mieć miejsce, gdzie mogę sobie pisać żalposty, wqrwposty, ale i takie zwyczajne, nudne o niczym.  Plus mam umysł analityczny, nie umiem w pisanie stylistyczne, więc p.r.z.y.p.i.e.r.d.o.l.k.i w tym kierunku naprawdę nic nie dadzą i zapewniam nie zmienią 😉 ~~~~ Aa, no i oczywiście mam wspomniane w tytule bloga ADHD, zdiagnozowane w wieku 44 lat.  I tak, wiem, wiem: teraz wszyscy mają diagnozy jako usprawiedliwienie swojego nieogaru, lekarze przepisują tabsy jak cukierki, wszyscy robią coming out, adhdowcy wyskakują z lodówek, rzyg@amy t...
Czytaj więcej

Wycięło mnie. Luckyone13?

Obraz
  Ciężki czas miałam. Tydzień pracowałam zdalnie ale w ogromnym bólu. I nie fizycznym związanym z chorobą ale psychicznym i fizycznym z powodu pracy, która bez leków na ADHD w przeważającej części śmiertelnie mnie nudzi.  A choć nie było interakcji z lekami przeciwwirusowymi to nie chciałam jednak dowalać sobie kolejnej chemii. ~~~ W niedzielę miałam totalną załamkę psychiczną, bo plamka na podniebieniu znikała, ale drętwienie twarzy ani rusz.  Oto efekt mojej załamki: Czasami miałam wrażenie, że już może będzie mijać, ale to było chwilowe. Do tego pojawiło się pieczenie ust po tej stronie i skóry nad ustami (wąsik) aż po płatek dziurki nosa. I choć plamka na podniebieniu zniknęła to mam całe podniebienie po tej stronie tkliwe.  I tak utrzymuje się to do dziś. Plus swędzenie w okolicy oka i nosa. Mam też wrażenie cały czas jakbym się po tej stronie śliniła, tak jak przy znieczuleniu u dentysty. ~~~ Ale w końcu gadałam z chatem i mnie uspokoił, że lek przeciwwirusowy ...
Czytaj więcej

Update. Wilma & Bluś. MRI.

Obraz
  Najpierw najważniejsze: Wilma i Bluś nie są już pacjentami onkologicznymi! ❤️❤️❤️ W ubiegły piątek najpierw wizyta z Blusiem. Usg wykazało, że te torbiele na trzustce to nie są groźne onkologicznie ❤️, ale widać już otłuszczenie narządów i zbliżającą się cukrzycę, więc mamy zalecenie zgubić 2 kg w pół roku.  Miał pobrany mocz z pęcherza igłą przez powłoki brzuszne w trakcie usg, z czym spotkałam się pierwszy raz i też oczywiście stres mi się w sekundę odpalił, ale Bluszard nawet nie drgnął. To pozwoliło dokładnie zbadać od razu mocz pod kątem cukrzycy i czysty. To samo krew. Wetka powiedziała, że mam wyjątkowo zadbane koty, szokujące, że Bluś z taką nadwagą ma tak rewelacyjne wyniki krwi. Ale to tylko dla niego na plus, bo nie trzeba dodatkowych leków. Jeszcze nie mam pojęcia jak to ogarnę przy dwóch kotach, ale chcę prosić od przyszłego tygodnia o zdalną do operacji, więc będę miała pod kontrolą, po operacji L4 więc też przypilnuję.  Choć moim zdaniem on wcale nie je z...
Czytaj więcej